பச்சை நிற ஆடை அணிந்து எங்கும் பசுமையால் மிளிரும் இயற்கை எழில் நிறைந்த கிராமம் தான் அறகனூர். செல்வமும் செழிப்பும் குறையாத இக்கிராமம், அங்கு வாழும் மக்களின் அன்பு, பாசம், உபசரிப்பு ஆகிய பண்புகளால் இன்னும் உயர்ந்திருக்கிறது.. நீர்நிலைகள் எப்போதும் நிரம்பி வழிவது போலவே, மக்களின் இதயங்களிலும் அன்பு பெருகி ஓடியது. வேண்டியதை அருள்புரியும் அங்காள பரமேஸ்வரி அம்மனும், பரிகார பலனை அளிக்கும் கால பைரவர் ஆலயமும் இக்கிராமத்தின் ஆன்மீகச் சிறப்புகளாக விளங்கின.
அத்தகைய அழகிய கிராமத்தில் பழங்குடியினர் இனத்தைச் சேர்ந்த வினு என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளது தந்தை சின்னசாமி ஒரு சிறு நிலத்தில் உழைத்து வாழும் உழைப்பாளி விவசாயி; தாய் சோலையம்மாள் வீட்டு வேலைகளையும், தினக்கூலி உழைப்பையும் ஒருங்கிணைத்து குடும்பத்தை நடத்துபவர். தம்பி அஜயுடன் கூடிய அந்தச் சிறிய குடும்பம் அன்பிலும் ஒற்றுமையிலும் செழித்து வாழ்ந்தது.
சிறுவயதில் பாட்டி வீட்டில் வளர்ந்த வினு, பத்து வயதிற்குப் பிறகு சொந்த ஊருக்குத் திரும்பி தனது பெற்றோருடன் இணைந்து வாழத் தொடங்கினாள். பள்ளி வாழ்க்கை அவளுக்கு இனிமையான அனுபவமாக இருந்தது. ஆனால் ஒன்பதாம் வகுப்பு முடித்து வீட்டிற்கு திரும்பிய ஒரு மழைக்கால நாளில், அவளது வாழ்க்கையை உலுக்கும் ஒரு அனுபவம் ஏற்பட்டது. தாகம் தீர்க்க தண்ணீர் கேட்ட அவளிடம், “நீ எந்த சாதி?” என்று கேட்டு அவமானப்படுத்திய சம்பவம், அவளது மனதில் ஆழ்ந்த காயத்தை ஏற்படுத்தியது. மழையில் நனைந்தபடி வீடு திரும்பி அழுதுகொண்டிருந்த அவளுக்கு, தந்தை சொன்ன வார்த்தைகள் வாழ்க்கை முழுவதும் வழிகாட்டியாக அமைந்தன: “இந்த சமுதாயம் பல வேறுபாடுகளால் மனிதரை மதிக்கலாம்; ஆனால் உன் கல்வியும் உன் தொழிலும் தான் உனக்கு உண்மையான மதிப்பைத் தரும்.”
அந்த வார்த்தைகளை மனதில் பதித்துக் கொண்ட வினு, தனது கல்விப் பயணத்தை உறுதியுடன் தொடர்ந்தாள். கலைத்திருவிழாவில் பாடல் மூலம் தனது திறமையை வெளிப்படுத்தி முதன்மை பெற்றாள். “அப்பா, உன் அன்பிற்கு ஈடுகுமா ஆகாசம்!” என்ற பாடலை உணர்ச்சியோடு பாடிய அவளது குரல், பலரின் இதயங்களைத் தொட்டது. ஆனால் வாழ்க்கை அவளுக்கு இன்னொரு சோதனையை முன்வைத்தது. சின்னு என்ற இளைஞன் அவளது வாழ்க்கையில் நுழைந்தபோது, மனதில் குழப்பம் தோன்றியது. அந்தக் காதல், அவளது இலக்கை ஒரு கட்டத்தில் தளரச்செய்தது.
குடும்பங்களின் சாதி வேறுபாடு காரணமாக அவர்களது உறவு பல தடைகளை சந்தித்தது. அவமானங்களும் எதிர்ப்புகளும் வினுவை தளரச்செய்யவில்லை; மாறாக, அவளுக்குள் இருந்த உறுதியை மேலும் பலப்படுத்தின. “என் மதிப்பு என்ன?” என்ற கேள்விக்கான பதிலைத் தேடிக்கொண்ட அவள், தனது முழு கவனத்தையும் படிப்பில் செலுத்தினாள். இரவு பகல் பாராமல் உழைத்து, இறுதியில் குழு–2 (Group-2) தேர்வில் வெற்றி பெற்று தாசில்தாராக உயர்ந்தாள்.
அந்த உயர்வு, அவளை இழிவாக மதித்தவர்களின் எண்ணங்களையே மாற்றியது. ஒருகாலத்தில் அவளது சாதியை முன்வைத்து அவளை மறுத்தவர்கள், இன்று அவளது சாதனையின் முன் மௌனமடைந்தனர். இறுதியில், தனது அன்பையும் மரியாதையையும் காக்கும் வகையில், வினு சின்னுவையே திருமணம் செய்து கொண்டு தனது வாழ்க்கையை முன்னெடுத்தாள்.
வினுவின் வாழ்க்கைப் பயணம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை எடுத்துக்காட்டுகிறது: மனிதனை அவன் பிறந்த சூழல் தீர்மானிக்காது; அவன் உருவாக்கிக் கொள்கிற திறமையும் குணநலன்களும் தான் அவனை உயர்த்துகின்றன. ஒருவரின் சாதி, மதம், பொருளாதார நிலை ஆகியவற்றை வைத்து அவர்களை மதிப்பிடுவது தவறு. மாறாக, அவர்களின் மனத் தூய்மை, திறமை, உழைப்பு, மனிதநேயம் ஆகியவற்றையே நாம் கணக்கில் கொள்ள வேண்டும்.
“ஒரு மனிதனின் சாதியோ மதமோ அவன் வாழ்க்கையை நிர்ணயிக்காது; அவன் குணமும் திறமையும் தான் அவன் வெற்றியின் அடித்தளம்” இந்த உண்மையை வினுவின் வாழ்க்கை தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. மனித மதிப்பை உயர்த்தும் இப்படிப்பட்ட கதைகள், சமத்துவமான சமூகத்தை உருவாக்கும் எண்ணத்தை நமக்குள் விதைக்கட்டும்.